Etnologia.pl

O serwisie
Zadaniem, jakie stawiamy przed sobą, jest uwolnienie etnologii z jej akademickiej niedostępności; wykazanie, jak daleko i szeroko poza mury uczelni może sięgać ...
czytaj...

Etnologia.pl poleca

Etnologiczne spojrzenie na rzeczywistość

Serwis etnologiczny

Wydarzenia

W dniach od 17 do 21 marca br. odbędą się organizowane przez Stowarzyszenie Antropologów Kultury Etnosfera III Dni Bałkańskie w Poznaniu. Wzorem poprzednich edycji celem organizowanej już po raz trzeci imprezy jest prezentacja i popularyzacja kultur krajów Półwyspu Bałkańskiego. Bałkany jako żywy organizm kulturowy ciągle zaskakują, fascynują, często mogą również przerażać. Stanowiąc mieszankę wielu tradycji etnicznych tak Orientu jak i Okcydentu Bałkany to przede wszystkim przestrzeń kulturowa wyrosła na gruncie wszelkiej różnorodności. Tegoroczna edycja Dni Bałkańskich w Poznaniu odbędzie się z nastawieniem na prezentację krajów b. Jugosławii - Serbii, Bośni i Hercegowiny, Macedonii oraz pozostałych krajów bałkańskich - Albanii, Kosowa i Bułgarii. W programie imprezy wystawa unikatowych współczesnych grafik bułgarskich, przegląd filmów dokumentalnych Bałkany, tak blisko, tak daleko, spotkanie autorskiej z chorwackim pisarzem Borą Ćosić, prezentacja turystyczna Albanii Transalbania 4x4, forum dyskusyjne o bałkańskim dokumencie, impreza klubowa, warsztaty tańców bałkańskich, wieczorek kulinarny oraz koncerty muzyki bałkańskiej w wykonaniu Jacka Hałasa, Barbary Wilińskiej oraz zespołów Czarolija i Sharena.

W programie

Przegląd filmów dokumentalnych Bałkany, tak blisko, tak daleko

Na wschód od Edenu (Istočno od raja), reż. Rajko Petrovic, Serbia 2006, 40`
Transformacja gospodarcza to trudny proces dla większości obywateli byłych krajów socjalistycznych na drodze do liberalnego kapitalizmu. Zmniejszenie zatrudnienia to jeden z wyróżniających się elementów realnej gospodarki rynkowej. Film opowiada historię pracowników Browaru Čelarevo w Serbii, którzy w procesie przemian stają się częścią koncernu Carlsberg, który wykupuje rodzimą firmę za 53 miliony euro. W ciągu nocy ich życie uległo radykalnej zmianie.

Čarsija (Čarsija), reż. Saso Niskač, Macedonia/Słowenia/Słowacja 2007, 21`
Čarsija jest kupiecką częścią Skopje. Mimo wielu przemian i katastrof jakie nawiedziły stolicę Macedonii w latach 60-tych, dla wielu jej mieszkańców Čarsija jest niepowtarzalnym miejscem. Autor filmu Saso Niskač w swoim dokumencie przedstawia portret starej i zabytkowej części stolicy. Jednocześnie stara się ujawnić powody, dla których Čarsija powoli traci swoją rolę i miejsce w życiu mieszkańców Skopje.

Mikrokosmos Sarajewo (Microcosmos Sarajevo), reż. Barbara Turk Niskač, Saso Niskač, Bosnia i Hercegowina/Słowenia/Słowacja 2008, 28`
Jak w przypadku każdego miasta tak i w Sarajewie ulice stanowią otwartą przestrzeń do interakcji między jego mieszkańcami i gośćmi. Ulice Sarajewa to miejsca robienia codziennych zakupów i pracy rzemieślników. To również przestrzeń do uprawiania sztuki oraz relaksu. Jak mówią jego autorzy, miasto kształtowane jest przez ludzi. I właśnie o tym opowiada film, który pokazuje próbę stworzenia wizerunku Sarajewa widzianego oczami jego mieszkańców. Anatomia bólu I (Anatomija bola I), reż. Janko Baljak, Serbia 2000, 30`
Podczas ostatniej dekady w Serbii nieprzyjemne i krwawe wydarzenia nabrały gwałtownego rozpędu. Przeciętni widzowie wizualnych mediów zostali zmuszeni do stłumienia krwawych wydarzeń, aby w swej pamięci zrobić miejsce dla nowych, jeszcze bardziej tragicznych. Wzruszające lecz już przestarzałe sprawy uchodźców były zapominane i zastępowane przez jeszcze bardziej gorzkie historie, będące wynikiem reżimu Milosevica. I wtedy, w marcu 1999 roku wojna wróciła ponownie do swoich korzeni w Serbii.

Martwi zabijają - Anatomia bólu II (Mrtvi ubijaju - ...), reż. Janko Baljak, Serbia 2001, 36`
5 października 2000 roku, 18 miesięcy po tym, jak NATO zbombardowało tereny państwowej telewizji, zło zakręciło pełne koło i wróciło do Serbii tam, gdzie wszystko zaczęło się ponad 10 lat temu. Budynek telewizji stoi ponownie w płomieniach, a protestanci niszczą i grzebią pod gruzami serce znienawidzonego imperium kłamstw. Ludzie świętują na ulicach Belgradu, ale niektórzy nie czują się wystarczająco silni aby być szczęśliwymi.

Poza tęczą (Përtej ylberit), reż. Ismet Sijarina, Kosowo 2006, 41`
Homoseksualizm jest jednym z największych tabu w dzisiejszym społeczeństwie Kosowa. Główni bohaterowie filmu są ukryci, boją się przed częstymi atakami swoich przeciwników. Schowani w cieniu, opowiadają o swoich doświadczeniach z dyskryminacją w stosunku do nich. Film rzuca światło na ten problem, poprzez liczne wywiady ze środowiskiem religijnym, psychologami i innymi ekspertami.

Dwie historie miłości (Dy rrëfime dashurie), reż. Shota Bukoshi, Kosowo 2008, 25`
Filmowe odwiedziny u dwóch romskich małżeństw w Kosowie, ulokowanych na zdawałoby się jakże różnych szczeblach drabiny społecznej. Kamera niepostrzeżenie wdziera się w ich życie, odsłania kurtynę intymności; ukazując zwyczajną codzienność, równolegle opowiada dwie różne historie.

Bałkańskie rytmy Berlina (Balkan Beats Berlin), reż. Marko Valić, Niemcy 2005, 42`
Przyjechali do Niemiec jako młodzi ludzie z byłej Jugosławii. Wszyscy pochodzą z Bośni i reprezentują trzy narody tego regionu. Los ich rzucił do Berlina. Robert, Tatiana i Alen opowiadają o swoim przyjeździe do Niemiec, opuszczeniu domu, wojnie, integracji i życiu w nowym środowisku. Robert organizuje obecnie znany w Berlinie Balkan Beats Party. Tatiana jego żona pracuje w berlińskim teatrze. Alen, ich przyjaciel, jest fotografem i w swojej twórczości często nawiązuje do tematyki uchodźców.

Planetarium (Planetarium), reż Ivan Mitevski-Kopola, Kiro Urdin, Macedonia 2005, 67`
Planetarium to multimedialny projekt artystyczny. To próba tworzenia sztuki jako syntezy wielu mediów artystycznych: malarstwa, filmy, fotografii, tańca itp. W centrum projektu jest gigantyczny obraz o powierzchni 48 metrów kwadratowych. Kiro Urdin, macedoński artysta, twórca projektu, malował go w różnych miejscach w czasie podróży po świecie. Planetarium to film o twórcy, który swoim językiem sztuki, pragnie przybliżać świat w jego niepodzielnej jedności.

Symfonia dla grajka (Symphony for a Street Musician), reż. Sergej Kreso, Holandia 05, 23`
Roermond to niewielkie miasteczko w Holandii. W każdą sobotę na głównym placu miasta można usłyszeć przepiękne dżwięki fletu. To Faruk Karabegovic, uliczny muzyk, który przybył do Holandii jako uchodźca w czasie wojny w Bośni. Niewielu wie, że Faruk był I Solistą Orkiestry Symfonicznej w Sarajewie.

Piekło w niebie (I v raja ima ad), reż. Atanas Kiriakov, Bułgaria 2006, 90`
Piekło w niebie to lekcja historii o tragicznych losach tysięcy Bułgarów - ofiar komunistycznego reżimu. Autor filmu w niezwykły sposób ukazuje życie bułgarskiego emigranta politycznego Stefana Grujeva. To opowieść o wygnaniu, wielkiej karierze dziennikarskiej i tragicznych losach rodziny. Piekło w niebie, to portret człowieka na tle szczęśliwych i smutnych wydarzeń jakie miały miejsce w Bułgarii po 1989 roku. Ważnym punktem filmu jest znakomita muzyka Teodosii Spasova.

Bułgarskie historie (Bulgarian Stories), reż. Kornel Miglus, Elwira Niewiera, Polska/Niemcy 2006, 73`
Historia filmu ma swój początek w czasie wyprawy sondy Voyager, która w 1977 roku wyruszyła w kosmos niosąc na pokładzie kwintesencję cywilizacji ziemskiej. Pomiędzy formułą Einsteina, tekstami Beatlesów, partyturą Beethovena i głosem noworodka w przestworza mknie ludowa bułgarska pieśń. Historie bułgarskie opowiadają o tym, co stało się z bułgarską pieśnią trzydzieści lat temu.

Pod prąd (Srestu tečenieto), reż. Zlatina Rousseva, Belgia/Bułgaria 2008, 75`
Muzyczny statek odbywa rejs wzdłuż Dunaju. Swoją podróż rozpoczyna od ujścia rzeki na terytorium Bułgarii i Rumunii kierując się ku Europie. Ta niezwykła łódź staje się miejscem spotkań dla kultur i tradycji muzycznych Wschodu i Zachodu. Przez dziesięć dni staje się domem muzycznych wirtuozów z krajów sąsiadujących z Dunajem. Wśród nich są nie tylko gwiazdy narodowej muzyki ale również artyści, którzy tworzą od wielu lat za granicą jako emigranci. Mimo ciągłych artystycznych podróży, wciąż odczuwają potrzebę powrotu do swych korzeni.

Ulica graffiti, (Ulica grafita), reż. Sergej Kreso, Bośnia i Hercegowina/Chorwacja 2007, 55`
Pod koniec lat 80-tych grupa "La Banda" była jednym z najbardziej znanych przedstawicieli alternatywnej sceny rockowej w Sarajewie. Wybuch wojny domowej w byłej Jugosławii przerwał prace nad pierwszym albumem, a grupa przestała istnieć. Dziesięć lat po wojnie, mieszkający teraz w pięciu różnych krajach członkowie zespołu decydują by zakończyć rozpoczęty niegdyś projekt. Z tego powodu muzycy po raz pierwszy od lat spotkają się w Sarajewie, mieście, w którym kiedyś razem mieszkali i razem grali.

Jak zostać bohaterem (Kako postati heroj), reż. Mladen Maticevic, Serbia 2006, 75`
Latem 2005 roku przeżywający kryzys filmowiec postanowił podjąć życiowe wyzwanie i wystartować w kolejnym belgradzkim maratonie. Dokument jest zapisem jego rocznych przygotowań do startu, opowiada o zmaganiach ze słabościami ciała i ducha. Mordercze treningi, drakońska dieta (Maticevic ważył 120 kg), żmudna nauka taktyki długodystansowych biegów - wszystko to wymaga samozaparcia i żelaznej siły charakteru. Niepostrzeżenie maraton staje się metaforą codziennego życia w powojennym Belgradzie.

Normalne życie (Normal Life), reż. Hugo Berkeley, Chai Vasarhelyi, USA 03, 63`
Film śledzi losy grupy młodych ludzi z Prisztiny, stolicy Kosowa. Opowiada o tym, jak to jest narodzić sie w samym środku konfliktu etnicznego, dorastać podczas wojny i próbować odnaleźć się w wyzwolonym społeczeństwie. Bohaterowie filmu mając 16 lat grzebali w masowych grobach swoich rodziców, teraz przewodzą pokoleniu, którego zadaniem jest odbudować najmłodsze państwo Europy.

Projekty

Etnologia.pl